Toplumun Bizi Zalimce Kalıplara Soktuğunun 13 İspatı

melegimsin

New member
Nereden çıktığı aşikâr olmayan kurallar ve yanlışsız diye dayatılan şeyler ile herkesle tıpkı düşünüp tıpkı hareket etmeye zorlanıyoruz. Üstelik bunların birçoklarının farkında bile değiliz. Biraz sorgulayıp, bu kalıpların haricinde yaşamak istediğimizdeyse hemen çeşitli ithamlara, tenkitlere maruz kalıyoruz. daha sonra farkında olmadan bir bakmışız biz de herkes üzereyiz. İşte bizi sinsi sinsi buna sürükleyen niçinlerden kimilerini sizler için derledik.



1. Kıyafet seçimlerimize, giysi stilimize göre zalimce eleştiriliyoruz.


– Çok kısa, fazlaca açık giyiniyor kesin yollu,

-bu biçimde giyindiğine göre kesin aranıyor.

-Karı kılıklı üzere giyiniyor.

-Erkek adam dediğin, bu biçimde renkler giymez…


Tanımadığımız, nasıl beşerler olduğunu bilmediğimiz bireyler hakkında yalnızca dış görünüşlerine bakarak çıkarımlarda bulunuyoruz. Ya da yalnızca tacize uğramamak, makûs bakışlara maruz kalmamak için istediğimiz üzere gibir dahamiyoruz bile.


2. İçimizden geldiği için dolu dolu bir kahkaha attığımızda bile saygısız ya da iffetsiz üzere tariflerle damgalanıyoruz.


Güya iffet ve namus bunlarla ölçülebilirmiş üzere…


3. Küpe takmak, saç uzatmak güya yalnızca bayanlara has bir olguymuş üzere bunları yapan erkeklere de çabucak birer etiket yapıştırılıyor.


niye bayanlara mahsus olsun ki? Bir hanımın maskülen stili sevmesi kadar olağan olan bir durumdur bu. Lakin ne yazık ki bunları yeğleyen erkeklere -sanki kişilik ve karakter bunlarla anlaşılabilirmiş gibi- çabucak işe yaramaz, serseri, sorumsuz, ayyaş gözüyle bakılıyor.

Bilhassa akrabalar tarafınca yapılan saçma sapan latifeler, iğnelemeler, ile yapılan baskılar da gayreti.


4. Bir erkek sevgilisine, eşine fazla niyetli, kibar davrandığında çabucak kılıbık hanım köylü üzere saçma sapan yakıştırmalara maruz kalıyor.


Erkekliğin, bayana kelam geçirmek ile olacağını, onların her işi yapamayacağını düşünen sığ zihniyet tarafınca uydurulan saçma bir algıdan öteki bir şey değildir bu.


5. Hoşluk ve çekiciliğin yalnızca fizikî özelliklere bağlı olduğunu sanıyoruz.


Muhakkak ölçülere sahipsen, kaslı bir bedenin var ise alımlı olabilirmişsin, dışarı çıkarken ebediyen makyajlı ve bakımlı olman gerekiyormuş üzere yalnızca dış görünüşe odaklı saçma sapan bir sürü algı empoze edilerek yaşıyoruz. halbuki kilolu bir bayan yahut bu tariflere girmeyen bir erkek de çok etkileyici olabilir. Zira insanları temel cazibeli ve hoş yapan şeyler; zekaları, kişilikleri ve özgüvenleridir.


6. Başarılı olup olmadığımız yalnızca, yaptığımız meslek, okuduğumuz kısım ya da ne kadar para kazandığımız üzere kıstaslar ile ölçülüyor.


halbuki temel muvaffakiyet insanın kişiliğinin ne kadar sağlam olduğu, hayata karşı ne kadar kuvvetli durabildiği, karakterinden ödün verip vermediği, emelinin peşinden azimle ne kadar gidebildiği üzere şeylerdir. Yalnızca belli pozisyonlara, edilen yarara bakılırsa değerlendirilebilecek bir şey değil.


7. Ve daha da berbatı bu meslekler de kendi içinde cinsiyetçi bir tavırla bayan işi – erkek işi diye sınıflandırılıyor.


Bayan da erkek de isterse her işi yapabilir. Bir bayandan olağanüstü bir mühendis, bir erkekten epey güzel bir hemşire çok de olur. Zira kıymetli olan, kişinin hangi mesleği yaparak keyifli olacağıdır.


8. Güya en kıymetli göstergesi buymuş üzere imtihanlardaki başarımıza nazaran uygun bir evlat olup olmadığımız tarafında kıyaslandırılıyoruz.


Sadece bu sebeple neredeyse ilkokula başladığımız birinci günden beri yarış atı üzere imtihandan imtihana koşturuluyoruz.


9. Niyetlerimize, kökenimize, hayata bakış açılarımıza nazaran kategorizeleştiriliyoruz.


Ateist- dindar, sağcı-solcu, zengin-fakir üzere ayrımlar ile geldiğimiz yere, siyasi görüşümüze, hayat standartlarımıza bakılırsa kutuplaştırılıyoruz. Daha da berbatı bizim üzere düşünmeyenlere hürmet duymuyor, irtibata geçmekten kaçınıyoruz. halbuki bunun tek bir doğrusu olmadığını, en değerli şeyin insan olabilmek olduğunu nazaranmiyoruz.


10. Ülkü bir hayat için, hepimizin evlenmesi ve çocuk yapması gerekiyormuş üzere hissettiriliyor, aşikâr bir yaştan daha sonraysa bu tarafta önemli bir baskıya maruz kalıyoruz.


Evet, biri ile hayatını birleştirmek, yuva kurmak tahminen de dünyanın en hoş şeylerinden biridir. Fakat kimi beşerler vardır ki bu kalıba uymaz, ömrünü o çerçevede görmek istemiyor ya da evlense bile bir çocuğun sorumluluğunu almak istemiyor olabilir. Aslında bu biçimdesi evliliği, bir yol arkadaşlığından çok yalnızca çocuk yapılan, rahat gezip tozulabilen bir olgu olarak bakılırsan zihniyetten çok daha düzgündür.


11. Bilhassa bayanlara yalnızca bunun için dünyaya gelmişler üzere, anne olmak, uygun bir mesken bayanı olmak üzere misyonlar yükleniyor.


halbuki bir bayan da, bekar bir hayatı tercih edebilir, hayallerinin peşinden koşup, kendini mesleğine adayabilir. Ve bu yolda bir hayat arkadaşı seçse bile, anne olmamayı tercih edebilir.

Zira bayan olmak yalnızca bunlardan ibaret değildir.


12. Tanınan olan bir şeyi yapmadığımızda, kullanmadığımız yahut almadığımızda anormalmişiz üzere hissettiriliyoruz.


Son model telefonu almak, son moda şeyleri giymek, her insanın gittiği tanınan yerlere gitmek… Tahminen de bunların hiç birinden sahiden hoşlanmıyoruz ya da muhtaçlığımız yok ancak yapamadığımızda eksik üzere hissediyoruz.


13. Aşkın yalnızca bir bayan ve bir erkek içinde yaşanabileceğine bunun haricindeki tercihlerin sapkınlık, hastalık vs olacağına inandırılıyoruz.


halbuki aşkın, cinsi rengi olmaz. Aşk, aşktır!


Tüm bu sebeplerle farkında olmadan hayallerimizi, aslında ne yapmak istediğimizi unutuyor, kendimiz olmaktan vazgeçiyoruz.halbuki bu hayat bizim ve nasıl istersek o denli yaşamalıyız!
 
Üst